Wat doet Buddy allemaal voor jou?

Buddy helpt mij in de eerste plaats om een 'vol hoofd' te voorkomen, simpelweg door mijn focus op hem te richten. Daarnaast helpt hij om mijn hoofd weer leger te maken wanneer het toch te druk wordt. Hij biedt zich op de juiste momenten aan en steunt mij, zodat ik hem kan aaien en knuffelen. Juist door dat contact wordt mijn hoofd weer rustig.

Wat betekent Buddy voor jou en je zelfstandigheid?

Hij betekent echt de wereld voor mij. Zonder hem had ik nooit gestaan waar ik nu sta. Dankzij Buddy heb ik de stap kunnen zetten om begeleid te gaan wonen. Zonder hem aan mijn zijde had ik simpelweg niet zelfstandig dingen kunnen ondernemen, zoals reizen, winkels bezoeken en naar vrienden gaan.

Worden jullie weleens afgeleid of lastiggevallen door omstanders? En hoe?

Ja, helaas gebeurt dat veel vaker dan mensen denken. Er wordt vaak gestaard, of mensen lopen met hun eigen hond heel dicht langs ons heen. Ook maken omstanders regelmatig geluidjes of praten ze tegen Buddy. Gelukkig gebeurt ongevraagd aaien bijna niet, maar het kómt voor. Het heftigste is dat we soms echt worden gevolgd; dat mensen ons nalopen en blijven staren. Dat geeft een enorm onveilig gevoel. Laat ons gewoon met rust en ons ding doen. We zijn geen circusattractie.

Wat is het vervelendste dat je hebt meegemaakt met omstanders of ondernemers?

Het meest ingrijpende vind ik dat mensen zelf vinden dat ze de regels mogen bepalen. Zelfs als ik heel duidelijk aangeef dat het een hulphond is en dat ze moeten doen alsof hij er niet is, vinden zij dat hún behoefte om te praten of te aaien belangrijker is. Ze blijven mijn hulphond dan gewoon benaderen, alsof mijn grens er niet toe doet.

Daarnaast ben ik heel naar geweigerd bij een restaurant in Den Bosch. Een medewerkster die net klaar was met haar dienst maakte ons, vlak voordat ze het pand verliet, op een ontzettend onvriendelijke manier duidelijk dat we niet welkom waren. Ik durfde daarna simpelweg niet meer naar binnen. Dit heeft flinke sporen nagelaten. Nieuwe winkels of restaurants bezoeken vind ik sindsdien heel eng, omdat de angst dat we wéér geweigerd worden er nu altijd zit.

Wat zou je aan mensen en ondernemers mee willen geven?

Doe alsof de hulphond er niet is. Behandel ons zoals je ieder ander mens zou behandelen. Wij zijn buitenshuis omdat we proberen een zo 'normaal' mogelijk leven te leiden; we lopen daar niet om jou te entertainen. Laat ons met rust, net zoals je elke andere voorbijganger met rust laat.

Weiger of oordeel niet zomaar, maar lees en verdiep je eerst eens in de situatie voor je iets zegt. Wij zijn ook mensen met gevoel. Wij zijn enorm kwetsbaar en het feit dat je ons buitenshuis ziet, is vaak al een mega overwinning. Elke negatieve ervaring met de buitenwereld zorgt voor minpunten, waardoor de grote, boze wereld alleen maar ingewikkelder wordt. Dus laat ons in onze waarde, maak geen rare opmerkingen en laat ons gewoon onszelf zijn. Respecteer een grens als iemand die aangeeft.